Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Μελισσάνθη — Ἡ χώρα τῆς σιωπῆς
«Στὴ χώρα τῆς σιωπῆς ὅ,τι εἶναι γνήσιο
σὰν μιὰ καμπάνα ἀκούγεται γιορτάσιμη
ποὺ ἀνοίγει βουερούς θόλους στὰ οὐράνια.»

Ἡ χώρα τῆς σιωπῆς εἶναι ἀπὸ κρύσταλλο – 
γαλάζιο κρύσταλλο, σὰν ἀπὸ πάγο. 
Ἐκεῖ χορεύουνε τὰ πάντα ἀθόρυβα 
κι ὅλες οἱ εἰκόνες διαθλῶνται στὸ ἄπειρο. 
Τὰ δάκρυα τῶν παιδιῶν καὶ τὰ παράπονα 
ἀφήνουν τὸ λεπτό ἦχο τῆς κιθάρας 
Τῶν σιωπηλῶν πλασμάτων τὰ χαμόγελα 
ρόδινη ἀνταύγεια ὑψώνουν στὰ μεσούρανα 
καὶ τὰ βαθιά βλέμματα τῆς ἀγάπης 
ἀνάβουν φλόγες πυρκαγιᾶς γαλάζιες. 
Στὴ χώρα τῆς σιωπῆς ὅ,τι εἶναι γνήσιο 
σὰν μιὰ καμπάνα ἀκούγεται γιορτάσιμη 
ποὺ ἀνοίγει βουερούς θόλους στὰ οὐράνια. 
Στὴ χώρα τῆς σιωπῆς συχνά ἀκροάστηκα 
τὶς σημένιες κωδωνοκρουσίες 
ποὺ ὑψώνει κάποιο σμῆνος γερανῶν. 
Σὲ γάμους μυστικούς, σὲ λιτανεῖες, 
σὲ τελετὲς οὐράνιες παρευρέθηκα 
στὴ χώρα τῆς σιωπῆς πού εἰναι ἀπὸ κρύσταλλο, 
γαλάζιο κρύσταλλο σὰν ἀπὸ πάγο…